เครื่องควบคุมแรงดันไฟฟ้าแบบแม่เหล็กเป็นอุปกรณ์ควบคุมแรงดันไฟฟ้าที่รวมขดลวดแม่เหล็กแบบอิ่มตัวกับหม้อแปลงไฟฟ้าเข้าด้วยกันอย่างกลมกลืน ขดลวดมีหน้าที่หลักในการปรับแรงดันไฟฟ้าขาเข้าของหม้อแปลง ขณะที่หม้อแปลงจะเพิ่มหรือลดแรงดันไฟฟ้าขาเข้าที่ปรับได้ให้เป็นค่าแรงดันใด ๆ ตามที่โหลดต้องการ ทั้งสองอุปกรณ์เชื่อมต่อกันทั้งในแบบวงจรไฟฟ้าและแม่เหล็ก โครงสร้างคล้ายหม้อแปลงไฟฟ้ากำลังธรรมดา แต่แตกต่างจากเครื่องควบคุมแรงดันไฟฟ้าประเภทอื่นตรงที่ไม่มีกลไกส่งถ่ายแรงและไม่มีขั้วสัมผัสเคลื่อนที่ คุณสมบัติไร้สัมผัสและไม่มีชิ้นส่วนเคลื่อนที่ทำให้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการใช้งานที่ต้องการเอาต์พุตแรงดันสูง หรือเอาต์พุตแรงดันต่ำและกระแสสูง ปัจจุบัน เครื่องควบคุมแรงดันไฟฟ้าประเภทนี้ได้รับการนำไปใช้อย่างแพร่หลายเป็นแหล่งจ่ายไฟฟ้าปรับแรงดันสำหรับเตาหลอมเกลือ เตากระแทกอิเล็กตรอน เครื่องแยกอนุภาคไฟฟ้าสถิตแรงดันสูง และอุปกรณ์ที่มีลักษณะคล้ายกัน
โครงสร้างพื้นฐานและความสัมพันธ์ระหว่างวงจร
เครื่องควบคุมแรงดันแบบแม่เหล็กประกอบด้วยสองส่วน ได้แก่ ตัวเหนี่ยวและหม้อแปลง ตัวเหนี่ยวมีขดลวดงานกระแสสลับและขดลวดควบคุมกระแสตรง ขณะที่หม้อแปลงมีขดลวดปฐมภูมิ B1 และขดลวดทุติยภูมิ B2 ขดลวดงานกระแสสลับ G ของตัวเหนี่ยวต่ออนุกรมกับขดลวดปฐมภูมิ B1 ของหม้อแปลง และการต่ออนุกรมนี้เองที่ทำให้เกิดความเชื่อมโยงทางไฟฟ้าระหว่างตัวเหนี่ยวกับหม้อแปลง
หลักการทำงาน
กระบวนการปรับแรงดันของเครื่องปรับแรงดันแบบแม่เหล็กอาศัยหลักการใช้กระแสควบคุมกระแสตรง (DC) เพื่อเปลี่ยนสถานะการแม่เหล็กของแกนรีแอกเตอร์ อันส่งผลให้ความซึมซาบแม่เหล็กที่มีผลสำหรับกระแสสลับ (AC) และอิมพีดานส์ของรีแอกเตอร์เปลี่ยนแปลงไป และในท้ายที่สุดจึงสามารถปรับแรงดันโหลดได้อย่างต่อเนื่อง
เมื่อขั้วอินพุตของเครื่องปรับแรงดันแบบแม่เหล็กเชื่อมต่อกับแรงดัน U1 และขั้วเอาต์พุตเชื่อมต่อกับความต้านทานโหลดตามค่าพิกัด R หากกระแสควบคุม DC Ik = 0 แกนของรีแอกเตอร์จะไม่ถูกแม่เหล็กด้วยกระแส DC ในขณะนี้ ค่าความซึมผ่านของกระแสสลับที่มีประสิทธิผลมีค่าสูง และอิมพีดานซ์ที่สะท้อนกลับในขดลวด G มีค่ามากกว่าอิมพีดานซ์รวมของด้านปฐมภูมของหม้อแปลงไฟฟ้ามาก ดังนั้น แรงดันจ่าย U1 จะกระจายไปตามขดลวด G เป็นหลัก ขณะที่แรงดันที่ด้านปฐมภูมของหม้อแปลงไฟฟ้า UB1 มีค่าต่ำมาก แรงดันโหลดจึงอยู่ที่ขีดล่าง U2min
เมื่อกระแสควบคุมกระแสตรง Ik เพิ่มขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป แกนของรีแอคเตอร์จะได้รับการแมทแนไทซ์ด้วยกระแสตรงในระดับที่แตกต่างกัน และค่าความซึมผ่านของกระแสสลับที่มีผลจะลดลงตามไป จากนั้น แรงดันไฟฟ้าที่ปลายของขดลวด G และแรงดันโหลด U2 จะเพิ่มขึ้นทีละน้อย เมื่อ Ik ถึงค่าพิกัด Ika แกนของรีแอคเตอร์จะถูกแมทแนไทซ์อย่างหนักและอิ่มตัวด้วยกระแสตรง ค่าความซึมผ่านของกระแสสลับที่มีผลจะลดลงถึงค่าต่ำสุด และความต้านทานของรีแอคเตอร์จะมีค่าน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับความต้านทานรวมของขดลวดขั้นปฐมภูมของหม้อแปลง ในจุดนี้ แรงดันแหล่งจ่าย U1 จะตกอยู่ที่ขดลวด B1 เกือบทั้งหมด และแรงดันโหลด U2 จะถึงค่าสูงสุด U2max
จึงสังเกตได้ว่า โดยการปรับขนาดของกระแสควบคุมกระแสตรง Ik อย่างต่อเนื่อง จะสามารถปรับแรงดันโหลด U2 ได้อย่างราบรื่นและไม่มีขั้นบันได ตั้งแต่ขีดต่ำสุดจนถึงค่าสูงสุด กระบวนการทั้งหมดไม่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่ทางกลไกหรือการสับสวิตช่องสัมผัส และการตอบสนองเป็นไปอย่างราบรื่น—นี่คือข้อได้เปรียบหลักที่แยกเครื่องปรับแรงดันแบบแม่เหล็กออกจากวิธีการปรับแรงดันแบบดั้งเดิม



















